حسام الدین شفیعیان
وبلاگ رسمی و شخصی حسام الدین شفیعیانحسام الدین شفیعیان
وبلاگ رسمی و شخصی حسام الدین شفیعیانفلسفه چند اپیزودیه زندگی
قطار زندگی کوپه عقاید
مردی زجدول تقاطع رسالت
حل معمای چند خانه از عمودی
افقی فکر درگیر عمودی
مردی در تقاطع سفسطه روی بحران دشت بی گندم
آدمک های کنار سطر مزرعه بای بای برای حل چند تقاطع
متینگ خروس های دم قرمزی تن ماهی فلسفه زده نهنگ ماهی خوران
رقصی میان تفکر های رقص زده از تقصیرات گندمی
سیب توی شیشه زمین بی تقصیر سقوط هبوط انگیز شهری
قصه همبرگر های کوچک شده دلار روی میز حسابدار پخش شده
تقاطع درد آدمک های تب زده درون بدن یخ زده
تشنه از برکه آب گلالود خسته ترین مسافر از شهری دور
بحران در آمد اقتصادی روی کاناپه تصمیمات منزل خورده بورژواها
پازل انگیز ترین چند اپیزودیه سرمایه داران برای آجر روی مریخ
مزنه سیمان روی مریخ زمین آجری کهکشان آجری
راه شیری کجا بود شیشه شیر بطری پیرمرد چند دلاری
فکرش روی برج ایفل و سبدش در بحران سیب
جوانی مردی که فراموش کرده دیشب خانه رفت یا در بلوار تفکر خواب بود
حل روزنامه جدول حوادث یا جدول حروف اول بزرگ شده
اینجا زمین روی سکوی برج ایفل
حسام الدین شفیعیان
مزرعه شهری
مترسک مزرعه گشت غم زدرون کلاغ ها نوک نوک
گفتا من آدم بشم دگر از چه هی وسط گله کلاغ نوک به نوک
گشت آدم زمزرعه دوان از بیرون
گشت در شهر چو آدم چوبین بود اما شد درون مزرعه شهری
کلاغ ها بر بالا بلندی پرواز میکردند
مزرعه نبود مترسک نبود کشاورز نبود
آدمک چوبین آدمک گشته بود
سر چهارراه شکستو به خورد شد زمین
آدمک برگرد به مزرعه شهر آهنی هست
مسافر تنهایی
ای مسافر تنهایی
روی پیچک ماه سیاره ی آدمک های خیالی
شعری که میبرد مرا در پیله خود بر سوار سروده ی بارانی
جایی که سوت سوتک فلوت غار درون بیشه های بی فردایی
سکوت سمفونی درون خود شکستن ها
پتک درون بذر روشنایی
ساختار ماضی بعید برای فعل حال از هجایای پتک جمله انگیز
روح زمین خسته از درون نخ درون بادبادک باد های دریای شمالی ترین رویا
شهری بر پایه آجر درون قلب بیداری
خواب انگیز ترین لالایی شعر من برای مادری که دارد نغمه بیداری
بافتنی سرما انگیز خستگی زمستانی
قوهای خیالی شهر خیالی قصه خیالی
رویایی که درون قفس درد از نفس برای فریاد های درون شب های دلتنگی
شعر مرا با قهوه تلخی آمیخته ای شکر ندارم اما مرحم در خود بیداری
نقطه نقطه خون انگیز اشتراک دردو مرحم برای نغمه بیداری
ریزش ساختمان رویش فصلی نو
پایه قوی نریختن استوار روی درون بعد یقین
من به فردا میاویزم شمع را
پروانه وار میچرخم درون شعر را
اینجا سکوت خلوت بردن اسم در پرواز برای بادبادک ها
طلوعی که خلوت شد شعر خلوت نشین شب های دلتنگی درون انگیز
حسام الدین شفیعیان
